Eczeem foto's onderzoek van Emoe olie
| De opmars van emoe-olie gebruiksaanwijzing Bestellen
Door W. van Hengel De emoe gaat het maken. Australië en de VS zijn inmiddels door de grote loopvogel veroverd. Nu zijn Europa en het kleine Nederland aan de beurt. Want de emoe is een rijke bron van vetarm vlees, leer en last but not least olie. Olie met heilzame cosmetische en medicinale eigenschappen, als we de 'emoe-industrie' mogen geloven. Op dat laatste komt het wel aan, want medisch harde bewijzen zijn nauwelijks voorhanden.
Dat bleef niet onopgemerkt bij de blanke 'veroveraars' van Australië. Zij zagen om economische redenen al snel brood in de emoe. Op grote farms worden de dieren tegenwoordig gekweekt. Rond de emoe is inmiddels in veel Engelstalige landen en met name in de VS een complete 'industrie' ontstaan. Een internetverkenning op het woord ”emu oil” levert honderden internetadressen en duizenden pagina's (product)informatie op. Onontgonnen gebied Alfrink nam een paar flacons mee naar Nederland en testte het uit op zijn vader, die lijdt aan de huidziekte psoriasis. Alfrink senior belde al snel op met de mededeling dat de huidschilfering en de jeuk stukken minder werden. Junior nam vervolgens contact op met de afdeling dermatologie van het Universitair Medisch Centrum St. Radboud in Nijmegen voor verder onderzoek. Daar adviseerde men hem zelf een studie op te zetten. Alfrink plaatste een oproep in de krant. Zo'n veertig mensen met eczeem en psoriasis waren bereid de olie te testen. Van hen gaf 30 procent aan dat de olie beter werkte dan het door hen standaard gebruikte middel, 40 procent dat het effect vergelijkbaar was met het standaard-preparaat en 30 procent was van mening dat de emoe-olie niet goed werkte. Alfrinks onderzoek zet wetenschappelijk gezien uiteraard niet veel zoden aan de dijk. Zo was er bijvoorbeeld geen controlegroep die een nepolie kreeg waarbij zowel behandelaar als patiënt niet op de hoogte was wie wel en wie niet de echte emoe-olie kregen. Geen ervaring Dean behandelde de huid van de patiënten lokaal met emoe-olie en zag blijkens de fotovermeldingen al na een tot drie weken opzienbarende effecten. Hun huidconditie verbeterde sterk en open wonden gingen dicht. Helaas reageert Dean niet op een aan hem verstuurde e-mail met de vraag op een nadere toelichting op zijn behandelingsresultaten. Reumatische ratten Emoe-olie bestaat voor het belangrijkste deel uit algemeen voorkomende vetten (trygliceriden) en verder onder meer uit natuurlijke antioxidanten (carotenen en flavonen). In zijn onderzoek met ratten deed Whitehouse een belangwekkende ontdekking. De reumaratten waren voor een deel kaalgeschoren waarbij diverse soorten emoe-olie op hun huid werd gesmeerd. Olie afkomstig van emoes die in het wild hadden geleefd, vertoonde een bijna vier keer hogere antireumatische activiteit als olie van vogels uit de intensieve veehouderij en een twee keer hogere activiteit als olie van 'scharrelemoes'. De reden daarvan is vooralsnog onduidelijk. Het kan volgens Whitehouse liggen aan de voeding van de dieren. Aanvankelijk dacht de Australische farmacoloog dat het verschil in therapeutische activiteit te maken had met het veel hogere gehalte aan alfalinoleenzuur in olie afkomstig van wilde vogels. Alfalinoleenzuur is een bestanddeel van de trygliceriden in de emoe-olie. Nader onderzoek liet echter zien dat dit geen rol speelde. Overigens bleek vorig jaar uit goed opgezet onderzoek van de Engelse reumatoloog dr. J. Belch dat olie van de teunisbloem, waarin vergelijkbare vetzuren voorkomen als in emoe-olie van plantaardige herkomst, goed hielp bij reumapatiënten. Deze olie is bij apotheken, reformzaken en drogisterijen verkrijgbaar onder de namen Efamol (teunisbloemolie en vitamine E) en Darisinol (teunisbloemolie en visolie). Whitehouse is overtuigd van de therapeutische waarde van emoe-olie bij de behandeling van reuma. De olie is volgens zijn bevindingen beter werkzaam dan olie van de teunisbloem en van lijnzaad. Hij stelt echter tegelijkertijd dat er nog meer gedegen onderzoek nodig is. „Emoe-olie is een product uit de alternatieve geneeskunde. Producenten willen graag beschikken over onderzoeksresultaten, maar niemand wil aan een goede studie meebetalen. Dan is er nog een tweede probleem en dat is de controle op de kwaliteit van de olie. Er wordt emoe-olie op de markt gebracht die is gemengd met andere olie, bijvoorbeeld uit kippenvet. Dat schaadt het product, want patiënten klagen vervolgens dat ze weinig of geen positief effect zien.” Grote farm Whitehouse zegt geen uitspraken te kunnen doen over de waarde van emoe-olie bij de behandeling van huidziekten. „Ik heb alleen onderzoek gedaan naar het effect bij reuma.” In verband met de bescheiden bewijsvoering zegt de Almeca-directeur zich vooralsnog alleen te willen richten op huidaandoeningen en niet op reuma. „Mensen kunnen bij huidziekten gemakkelijk zelf het effect zien van een behandeling met emoe-olie.” |
Europa is nog onontgonnen gebied, maar daar komt snel verandering in als het aan Frank Alfrink ligt. Hij is directeur van importbedrijf Almeca in Son en Breugel dat via Liberty Health Care Products in Baarn emoe-olie op de Nederlandse markt brengt. Via een Australische zakenrelatie kwam Alfrink twee jaar geleden in aanraking met emoe-olie. De olie, die door verhitting wordt gewonnen uit het vet van de loopvogel, zou goed zijn voor diverse huidproblemen en andere kwalen zoals artritis en spier- en gewrichtsklachten.